РЕЛІГІЙНА СВОБОДА ЯК ПРАВО ЛЮДИНИ: ФІЛОСОФСЬКО-ПРАВОВО-ТЕРМІНОЛОГІЧНИЙ ПІДХІД

Автор(и)

DOI:

https://doi.org/10.31392/cult.alm.2026.2.44

Ключові слова:

релігійна свобода, права людини, свобода совісті, темпоральна сфера, правовий захист, світоглядні переконання.

Анотація

Стаття під назвою «Релігійна свобода як право людини: філософсько-правово-термінологічний підхід» представляє багатоаспектний аналіз специфіки одного з фундаментальних і притаманних людині прав. Основною метою дослідження є осмислення багатовимірності поняття релігійної свободи з урахуванням його філософських, правових, термінологічних та культурних аспектів. Автор робить спробу глибокого визначення та контекстуалізації цієї свободи в рамках універсальної системи захисту прав людини, виходячи за межі класичного поділу на свободу віросповідання та свободу від релігії на користь ширшої концепції, що охоплює сферу світоглядних переконань, традицій та ідентичності. У теоретичній частині стаття реконструює аксіологічні та доктринальні засади прав людини, наголошуючи на притаманному, універсальному та невід’ємному характері релігійної свободи. Особливу увагу приділено складним взаємозв’язкам між релігійною свободою та іншими правами та захищеними інтересами, що зумовлює необхідність постійного пошуку пропорційного балансу. Ключовою віссю аналізу є поглиблений розгляд трьох вимірів релігійної свободи: суб’єктного, темпорального та предметного. У темпоральному вимірі автор вдається до інноваційної та дискусійної рефлексії, стверджуючи, що згідно з певними переконаннями ця свобода може застосовуватися з моменту зачаття (здійснюється представницьки батьками), а її виявом також є належне поводження з тілом після смерті. Ця перспектива розкриває еволюційний та фазований характер реалізації цього права протягом життєвого циклу індивіда. У статті також підкреслено вирішальну роль держави та механізмів захисту. Автор зазначає, що завданням держави не є встановлення цієї свободи, а її ефективний захист та гарантування через систему правових та інституційних заходів. Необхідність її артикуляції в позитивному праві випливає з прагматизму та сприяє ефективному захисту. Стаття також звертає увагу на соціальний вимір релігійної свободи як елемента запобігання конфліктам та фундаментальної умови мирного співіснування в плюралістичному суспільстві. Підсумовуючи, робота пропонує цілісний, теоретико- правовий погляд на релігійну свободу, представляючи її як динамічне, складне та постійно еволюціонуюче право, захист якого вимагає постійного діалогу та гнучкого підходу з боку законодавця

Посилання

Banaszak, B. (1995). Prawa jednostki i systemy ich ochrony. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Buttiglione, R. (2003). Religia i wolność religijna w debacie na temat Konstytucji Unii Europejskiej. W J. Krukowski & O. Theisen (red.), Kultura i prawo. Religia i wolność religijna w Unii Europejskiej (s. 195–210). Lublin: Wydawnictwo KUL.

Dworkin, R. (2013). Religion without God. Harvard University Press.

Europejski Trybunał Praw Człowieka. (1993). Wyrok w sprawie Kokkinakis przeciwko Grecji (skarga nr 14307/88 z dnia 25 maja 1993 r.).

Europejski Trybunał Praw Człowieka. (2007). Wyrok w sprawie Folgerø i inni przeciwko Norwegii (skarga nr 15472/02 z dnia 29 czerwca 2007 r.).

Habermas, J. (2012). Między naturalizmem a religią. Rozprawy filozoficzne (M. Łukasiewicz, tłum.). Wydawnictwo Naukowe PWN.

Kłoskowska, A. (1962). Rozumienie kultury w antropologii kulturalnej i socjologii. Przegląd Socjologiczny, 16(2), 7–30.

Kmieć, M. (2020). Niezmienność nauczania Kościoła Katolickiego o wolności religijnej. Chrześcijaństwo, świat, polityka. Zeszyty społecznej myśli kościoła, 24, 175–190.

Komitet Praw Dziecka ONZ. (2013). Komentarz ogólny nr 14 (2013) do art. 3 ust. 1 Konwencji o prawach dziecka:

Prawo dziecka do przedkładania jego najlepszego interesu jako względu pierwszorzędnego (CRC/C/GC/14). Pobrano z https://www2.ohchr.org/english/bodies/crc/docs/gc/crc_c_gc_14_eng.pdf.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. Dz.U. 1997 nr 78, poz. 483 ze zm.

Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (1950). Dz.U. 1993 nr 61, poz. 284 ze zm.

Konwencja o prawach dziecka (1989). Dz.U. 1991 nr 120, poz. 526 ze zm.

Kurowski, K. (2014). Wolności i prawa człowieka i obywatela z perspektywy osób z niepełnosprawnościami. Warszawa: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich.

NCK. (b.d.). WIARA. Narodowe Centrum Kultury. Pobrane z https://nck.pl/projekty-kulturalne/projekty/ojczystydodaj-do-ulubionych/ciekawostki-jezykowe/WIARA

Paprzycki, R. (2015). Prawna ochrona wolności sumienia i wyznania. Warszawa: Wolters Kluwer.

Piechowiak, M. (1996). Wolność religijna – aspekty filozoficznoprawne. *Toruński rocznik praw człowieka i pokoju 1994-1995*, 7–24.

Piechowiak, M. (1997). Pojęcie praw człowieka. W L. Wiśniewski (red.), Podstawowe prawa jednostki i ich sądowa ochrona (s. 11–34). Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.

Piechowiak, M. (1999). Filozofia praw człowieka: Prawa człowieka w świetle ich międzynarodowej ochrony. Lublin: Wydawnictwo KUL.

Pietrzak, M. (2003). Prawo wyznaniowe. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis.

Płoski, T. (2003). Prawo do wolności sumienia i religii w Polsce. *Prawo Kanoniczne: kwartalnik prawno-historyczny, 46*(3-4), 85–102.

Pretorius, S. P. (2012). Framework of communication needed to protect against human rights violations of individuals who exercise their right to religious freedom in minority religions. Verbum et Ecclesia, 33(1), 1–7. https://doi.org/10.4102/ve.v33i1.691

Raz, J. (1986). The Morality of Freedom. Clarendon Press. Raz, J. (2015). Etyka w sferze publicznej (M. Tendera, T. Żuradzki, tłum.). ZNAK.

Sarnecki, P. (red.). (2004). Prawo konstytucyjne RP. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis.

Szubert, W. (1983). Uwagi o kulturze prawnej. W A. Kłoskowska (red.), Naród Kultura Osobowość (s. 575–586). Wrocław: Ossolineum.

Tischner, J. (1998). Prawa człowieka z katolickiej perspektywy. W Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Szkoła Praw Człowieka. Teksty wykładów (zeszyt 1, s. 29–40). Warszawa: Helsińska Fundacja Praw Człowieka.

Trybunał Konstytucyjny. (1991). Wyrok z dnia 15 stycznia 1991 r., sygn. U 8/90. Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, 1991(1), poz. 8.

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071, 1172, 1508.

Zemelski, P. (2011). Wybrane zagadnienia z aksjologii praw człowieka – wskazania propedeutyczne dla nauczycieli.

W S. L. Stadniczeńko (red.), Propedeutyka praw człowieka c.d. Człowiek a jego prawa i obowiązki (s. 205–220). Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego

##submission.downloads##

Опубліковано

2026-05-29

Як цитувати

Татарчук , М. (2026). РЕЛІГІЙНА СВОБОДА ЯК ПРАВО ЛЮДИНИ: ФІЛОСОФСЬКО-ПРАВОВО-ТЕРМІНОЛОГІЧНИЙ ПІДХІД. Культурологічний альманах, (2), 371–382. https://doi.org/10.31392/cult.alm.2026.2.44