ЦИФРОВІ ПЛАТФОРМИ ЯК ІНСТРУМЕНТИ ОРГАНІЗАЦІЇ НАВЧАННЯ В УМОВАХ ІНТЕГРАЦІЇ ГЕНЕРАТИВНОГО ШТУЧНОГО ІНТЕЛЕКТУ
DOI:
https://doi.org/10.31392/cult.alm.2026.3.38Ключові слова:
цифрові освітні платформи, генеративний штучний інтелект, цифрова трансформація, цифрова культура, вища освіта, система дистанційного навчання, Moodle, Google ClassroomАнотація
Інтеграція генеративного штучного інтелекту (ШІ) у вищу освіту трансформує організацію навчання, академічну комунікацію та взаємодію учасників освітнього процесу з цифровими технологіями. Цифрові освітні платформи стають не лише засобами доступу до навчальних матеріалів, а й інструментами організації навчання, комунікації, оцінювання та формування цифрових практик. Актуальним є визначення особливостей їх використання в умовах інтеграції генеративного ШІ та впливу на освітньо-культурний простір університету. Метою дослідження є визначення культурологічних особливостей використання цифрових платформ як інструментів організації навчання в умовах інтеграції генеративного ШІ. Методологічну основу дослідження становить міждисциплінарний підхід, що поєднує культурологічний аналіз цифрових освітніх практик і розгляд користувацької взаємодії. Застосовано метод культурологічної інтерпретації та компаративний метод для порівняння Moodle і Google Classroom за функціональними та UX-критеріями. Емпіричну основу становить аналіз взаємодії студентів з Moodle та структурно-функціональне порівняння з Google Classroom на прикладі Національного університету «Одеська політехніка». Також проаналізовано можливості генеративного ШІ для персоналізації навчання, автоматизації оцінювання та розвитку цифрових сервісів. Наукова новизна полягає у культурологічному осмисленні цифрових платформ як інструментів організації навчання в умовах інтеграції генеративного ШІ та визначенні взаємозв’язку їхніх функціональних та UX-критеріїв з трансформацією освітніх практик. Встановлено, що Moodle забезпечує широкі можливості для комплексних дистанційних курсів, але характеризується складнішою навігацією, тоді як Google Classroom має більш лінійну структуру та інтуїтивний інтерфейс. Показано, що інтеграція генеративного ШІ розширює функціональні можливості цифрових платформ і сприяє трансформації ролі викладача від транслятора знань до наставника та організатора освітньої взаємодії.
Посилання
Ahmad S., Rahmat M., Mubarik M., Alam M., Hyder S. (2021). Artificial intelligence and its role in education. Sustainability, vol. 13 (22). https://doi.org/10.3390/su132212902.
Begum I. U. (2024). Role of artificial intelligence in higher education – An empirical investigation. International Research Journal on Advanced Engineering and Management (IRJAEM), vol. 2 (03), pp. 49–53. https://doi.org/10.47392/irjaem.2024.0009.
Boscardin C., Gin B., Golde P., Hauer K. (2023). ChatGPT and generative artificial intelligence for medical education: Potential impact and opportunity. Academic Medicine, vol. 99 (1), pp. 22–27. https://doi.org/10.1097/acm.0000000000005439.
Coghlan S., Miller T., Paterson J. (2020). Good proctor or “Big Brother”? AI ethics and online exam supervision technologies. arXiv preprint. URL: https://arxiv.org/abs/2011.07647.
Heilala V., Araya R., Hamalainen R. (2024). Beyond text-totext: An overview of multimodal and generative artificial intelligence for education using topic modeling. Computers & Education, vol. 203. https://doi.org/10.1145/3672608.3707764.
Holmes W., Bialik M., Fadel C. (2021). Artificial Intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Boston: Center for Curriculum Redesign. URL: https://curriculumredesign.org/wp-content/uploads/AIED-Book-Excerpt-CCR.pdf.
Holmes W., Bialik M., Fadel C. (2022). Ethical principles for artificial intelligence in education. Education and Information Technologies, vol. 27, pp. 2941–2960. https://doi.org/10.1007/s10639-022-11316-w.
Ismoilovna A. D. (2025). Harnessing AI tools to enhance foreign language acquisition: Innovations and impacts. American Journal of Social Sciences and Humanity Research, vol. 5. https://doi.org/10.37547/ajsshr/volume05issue01-07.
Laupichler M. C., Aster A., Schirch J., Raupach T. (2023). Artificial intelligence literacy in higher and adult education: A scoping literature review. Computers and Education: Artificial Intelligence, vol. 3. https://doi.org/10.1016/j.caeai.2022.100101.
Macaday-Quioco D. (2024). The prevalent skills and competencies of emotional intelligence for effective educational leadership: A systematic review of literature. International Journal of Multidisciplinary Research and Analysis, vol. 7 (10). https://doi.org/10.47191/ijmra/v7-i10-22.
Nhan L. K. (2024). Exploring students’ perceptions of AI-powered assistants in enhancing English speaking proficiency. International Journal of Innovative Science and Research Technology, vol, 9 (9). https://doi.org/10.38124/ijisrt/ jisrt24sep792.
Paida A. (2024). The role of AI technology in enhancing students’ writing creativity: A case study on Indonesian language learning in secondary schools. International Journal for Multidisciplinary Research, vol. 6 (6), pp. 1–7. https://doi.org/10.36948/ijfmr.2024.v06i06.32998.
UNESCO (2023). Harnessing the era of artificial intelligence in higher education: A primer for higher education stakeholders. URL: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000386670.
Veytia Bucheli M. G., Gomez-Galan J., Caceres Mesa M. L., Lopez Catalan L. ve (2024). Digital technologies as enablers of universal design for learning: higher education students’ perceptions in the context of SDG4. Discover Sustainability, vol. 5, p. 473. https://doi.org/10.1007/s43621-024-00699-0.
Wang M., Tlili A., Khribi M. K., Lo C. K., Huang R. ve (2025). Generative artificial intelligence in special education: A systematic review through the lens of the mediated-action model. Information Development. https://doi.org/10.1177/02666669251335655
Лись Д. А. (2023). Кіборг як код цифрової антропології. Digital transformations in culture: scientific monograph. Riga, Latvia: Baltija Publishing. C. 130–141. https://doi.org/10.30525/978-9934-26-319-4-8.
Лись Д. А. (2025). Еволюція комунікаційних технологій: соціокультурна трансформація людини у цифрового користувача. Культурологічний альманах. Київ: Український державний університет імені Михайла Драгоманова: Видавничий дім «Гельветика», № 1 (13). С. 352–359. ISSN 2786-7242 (Print) ISSN 2786-7250 (Online) https://doi.org/10.31392/cult.alm.2025.1.40.
Лись Д. А. (2025). Сучасне тіло людини як соціальна категорія: концепція «цифрового тіла» у віртуальній реальності. Глобальний світ: виклики сьогодення: колективна монографія. Харків: СГ НТМ «Новий курс». С. 20–27. https://doi.org/10.61718/mon202501.
Лись Д. А., Григоренко С. М. (2024). Взаємозв’язок природи людини та штучних нейронних мереж у кіберпросторі. Культурологічний альманах, № 1, С. 198–205. https://doi.org/10.31392/cult.alm.2024.1.24.
##submission.downloads##
Опубліковано
Як цитувати
Номер
Розділ
Ліцензія

Ця робота ліцензується відповідно до Creative Commons Attribution 4.0 International License.




